تبلیغات
دیدار با یک طلبه - آثار و بركات اخلاقى - تربیتى سید الشهداء (علیه السلام) Untitled Document
شما دوست عزیز می توانید برای ارسال نامه مستقیم به مدیر وبلاگ اینجا کلیک نمائید
صفحه نخست        A r a b i c          E n g l i s h
مهدویت           اشعار من           احکام شرعی        گزارش روزانه         پخش زنده        طب گیاهی          نقد فیلم و بازی
آموزش           تفسیر               دانلودسخنرانی                ادعیه           مناسبت ها            مشاوره            دانلود کتاب
کرامات             مسابقه             فرقه های نوپدید       قابهای ماندگار      معصومین          سبک زندگی         تربیت اسلامی

اسلایدر

کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد مطالب :
نظر در مورد وبلاگ




ساعت : 07:04 | تاریخ : شنبه 10 خرداد 1393
آثار و بركات اخلاقى - تربیتى سید الشهداء (علیه السلام)

آثار و بركات اخلاقى - تربیتى سید الشهداء (علیه السلام)

یكى از آثار و بركات سیدالشهدا (ع) در بعد اخلاقى - تربیتى این است كه قیام او باعث گردید در جامعه مسلمانان نوعى اخلاق جدید بلند نظرانه پدید آید و نظر انسان را به زندگى خود و دیگران، دگرگون سازد تا بتواند بدینوسیله جامعه


1- ایجاد اخلاق جدید در جامعه مسلمین‏

اگر دیدى كه نابینا و چاه است‏
اگر خاموش بنشنیى گناه است

یكى از آثار و بركات سیدالشهدا (ع) در بعد اخلاقى - تربیتى این است كه قیام او باعث گردید در جامعه مسلمانان نوعى اخلاق جدید بلند نظرانه پدید آید و نظر انسان را به

زندگى خود و دیگران، دگرگون سازد تا بتواند بدینوسیله جامعه را اصلاح نماید . و به عبارت دیگر، با خودسازى به دیگر سازى نیز بپردازد.

آرى، در آن زمانى كه بنیاد روانى و اخلاقى مردم در هم ریخته و ویران شده بود و این ویرانى شامل رهبران مسلمین و بزرگان آنان نیز شده بود و با اخلاق و شیوه‏اى وحشتناك زندگى مى‏كردند ، امام حسین (ع) یگانه درمان آن حالت بیمار گونه را كه در مجتمع مسلمانان مورد قبول واقع شده بود، در قیام آشكار و فریاد درآن سكوت مرگبار دید. لذا آن حضرت با خون پاك خود و فرزندان و یارانش و با همه اعتبارات احساسى و تاریخى ، حتى شمشیر و عمامه جدش رسول خدا (ص) ، وارد مبارزه گردید تا همه روزنه‏ها و راههاى توجیه را فرو بندد.

 

سیدالشهدا (ع) نیك دریافته بود كه وجدان شكست خورده و اخلاق پست امت را نمى‏توان به وسیله رویارویى ساده دگرگون ساخت، از این رو با قیام و شهادت خویش دیرى نپایید كه اخلاق هزیمت و فرار را به نیرویى عظیم درآورد و اخلاق جدیدى به جاى آن جایگزین نمود. براستى شهادت حسین بن على (ع) تأثیر ژرف و شگرفى بر شیعیان ساكن و ساكت بجاى گذاشت ، و سرنوشت غم انگیز نواده پیامبر اكرم (ص) عواطف اخلاقى و مذهبى مردم را بهم ریخت.

در اثر قیام و شهادت امام حسین (ع) موجى در روح مسلمین به وجود آمد، حمیت و عزت، شجاعت و صلابت به وجود آمد،و احساسات بردگى و اسارتى كه از اواخر حكومت عثمان و تمام دوره معاویه بر روح جامعه اسلامى حكمفرما بود، تضعیف شد و ترس آنها را فرو ریخت ، خلاصه، ابا عبدالله (ع) به اجتماع اسلامى شخصیت داد.

كربلا و قیام سیدالشهدا (ع) نمایشگاه اخلاق عالى اسلامى و انسانى با همه صفات و طراوت آن بود و این اخلاق را نه به زبان كه در عمل به خون پاك خویش بر صفحه ماندگار تاریخ به ثبت رسانید.


از پا حسین افتاد و ما بر پاى بودیم‏
زینب اسیرى رفت و ما بر جاى بودیم

 

2- احساس گناه در بین مسلمین

یكى دیگر از آثار نهضت و شهادت سیدالشهدا (ع) این بود كه مردم پس از مدت كوتاهى متوجه عدم توانایى و ضعف نفس خود شدند، لذا احساس عمیق ندامت و گناه كرده و چنین اندیشیدند كه براى جبران این اهمال كارى و غفلت ، و نیز براى طلب بخشایش الهى، باید جانبازیهاى مشابهى را انجام دهند. و از جمله كارهاى امام زین‏العابدین (ع) این بود كه كوشید این احساس گناه را شعله‏ور سازد. از این رو به گروه انبوهى از مردم كوفه نهیب زده و فرمود:

«اى مردم، شما را به خدا سوگند مى دهم، آیا شما فراموش كردید كه نامه‏ها براى پدرم نوشتید و چون به سوى شما آمد، به او خدعه و نیرنگ زدید؟! شما با پدرم عهد و پیمان بستید و با وى بیعت كردید، اما بیعت خود را شكستید و او را به قتل رساندید پس هلاكت بر شما باد و با این توشه‏اى كه به آخرت فرستادید هلاكت بر شما باد . چه رأى زشت و پلیدى را كه براى خود پسندیدید! آنگاه كه به دیدار پیغمبر خدا (ص) مى‏شتابید و به شما بگوید: «عترت مرا كشتید ، هتك حرمت مرا كردید.» با چه دیده‏اى به او نظر خواهید كرد؟ و سرانجام به شما خواهد گفت : «از امت من نخواهید بود» 1

 

این احساس گناه عامل همیشه شعله‏ورى بود كه مردم را براى شورش و انتقام جویى همواره به جلو مى‏راند.

استاد «عادل ادیب» در این باره مى‏نویسد: شهادت فجیع امام حسین (ع) در كربلا موجى شدید از احساس گناه در وجدان هر مسلمانى برانگیخت . آنان پى بردند كه مى‏توانستند او را یارى دهند. اما از آن پس كه با او براى قیام پیمان بستند، او را یارى نكردند . این احساس گناه دو جنبه داشت: از یك طرف انسان را وادار مى ساخت كه گناهى را كه مرتكب شده با كفاره بشوید، و از طرف دیگر نسبت به كسانى كه او را به ارتكاب چنین گناهى واداشته بودند، احساس كینه و نفرت كند. به طورى كه انگیزه انقلابهاى متعددى كه در اثر قتل امام (ع) برپا شد، همان كفاره یارى نكردن به حضرت او، و انتقام گرفتن از امویان بود .

 

مقدر چنین بود كه آتش این احساس گناه، پیوسته برافروخته بماند و انگیزه انتقام از بنى امیه در هر فرصت به انقلاب و قیام بر ضد ستمگران منتهى گردد. 2

بارى ، بر اثر شهادت امام حسین (ع) این آیه شریفه مصداقى روشن یافت:

«و یوم یعض الظالم على یدیه » 3

و روزى كه ستمكار دستهاى خود را از پشیمانى مى‏گزد.

 

3-ازدیاد محبوبیت سید الشهداء (ع) و خاندان وحى‏

سؤمین اثر مهم تربیتى قیام و شهادت سیدالشهداء (ع) ، بالا بردن محبوبیت خاندان حضرت على (ع) در اجتماع اسلامى و شناساندن بیشتر و بهتر آنان به مردم بوده است .

مسئله داشتن محبوبیت و قبضه كردن افكار اجتماع از مسائل حیاتى و مهمى است كه همواره مورد نظر حكومتها بوده و هست . حكومتها هر چند به طور اكثر تكیه گاه بزرگى جز قدرت ندارند، اما به خوبى مى دانند كه نیرومندتر از قدرت نظامى ، جایگاهى است كه در دلهاى مردم مى‏باشد، وسعى دارند آن را براى خویش به دست آورند . معاویه نیز با همه تلاشهاى شیطانى خود به طور كلى مى خواست دو چیزرا به دست آورد: یكى محبوبیت بخشیدن به خاندان و شجره خبیثه بنى امیه ، و دیگرى سقوط خاندان و شجره طیبه حضرت على (ع) از محبوبیت . متأسفانه معاویه در این تلاش خود موفقیت بسیارى هم كسب كرد. اما با ظهور حماسه حسینى و جانبازیهاى مردان راستین خدا، نفوذ معنوى و اعتبار روحانى عمیقى براى سیدالشهدا و اهل بیت (ع) ایجاد نمود .

 

به طورى كه هر چه از آن واقعه مى گذشت مردم بیشترى به خاندان حضرت على (ع) جذب مى‏شدند این محبوبیت رفته رفته چنان بالا گرفت كه عده‏اى براى خونخواهى و به نام هوا داران از خاندان رسول خدا (ص) دست به قیام زدند.

آرى ، اگر حسین بن على (ع) پیش از نهضت مردانه‏اش به عنوان امام وقت و سبط پیغمبر و فرزند على و فاطمه، و بزرگترین شخصیت از خاندان وحى شناخته مى‏شد، پس از قیام با حفظ مقامات سابق، به نام عالیترین و كاملترین نمونه مردانگى و مجاهدت و فداكارى در راه خدا و حقیقت شناخته شد.

 

«مسیوماربین آلمانى» در این خصوص مى‏نویسد: «مهمترین اثر این نهضت این بود كه ریاست روحانى كه در عوالم سیاست اهمیت شایانى داشت، مجدداً به دست بنى‏هاشم افتاد، و به ویژه در بازماندگان حسین (ع) مسلم گردید، و چندى طول نكشید كه (حكومت) ظلم و جور معاویه و جانشیان او منهدم شد و در كمتر از یك قرن قدرت از بنى امیه سلب گردید. منهدم شدن (قدرت) بنى امیه به قسمى شد كه امروز نام و نشانى از آنها نمودار نیست و اگر در متن كتب تاریخى نامى از این قوم ذكر شده در تعقیب آن هزاران نفرین و ناسزا هم نوشته شده است، واین نیست مگر به واسطه قیام امام حسین (ع) و یاران با وفاى او » 4 


------------------------

1-  سیرهء امامان ، سید محسن امین ، ص 188
2-  زندگانى تحلیلى پیشوایان م، عادل ادیب ، ص 149
3-  سورهء فرقان ، آیه 27
4-  نقل از كتاب درسى كه حسین به انسانها آموخت شهید هاشمى نژاد، ص 445